വർഷങ്ങളായി, രോഗങ്ങളുടെ ജനിതക കാരണം കണ്ടെത്താൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർ പ്രധാനമായും പ്രോട്ടീൻ നിർമ്മിക്കാൻ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്ന ഡിഎൻഎയുടെ ഭാഗങ്ങളിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. ഇവയെ “കോഡിംഗ് ജീനുകൾ” എന്ന് വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ പുതിയൊരു കണ്ടെത്തൽ ഈ സമീപനത്തെ മാറ്റുകയാണ്. ഇതുവരെ അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്ത ഡിഎൻഎ ഭാഗങ്ങൾക്കും രോഗങ്ങളിൽ നിർണായക പങ്കുണ്ടെന്ന് ഇപ്പോൾ വ്യക്തമായി വരുന്നു.
University of Exeterയിലെ ഗവേഷകർ അന്താരാഷ്ട്ര സംഘത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന് ശിശുക്കളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക തരത്തിലുള്ള പ്രമേഹത്തിന് പുതിയ ജനിതക കാരണം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പഠനത്തിന് National Institute for Health and Care Research പിന്തുണ നൽകി. പ്രോട്ടീൻ നിർമ്മിക്കുന്ന ജീനുകളല്ല, മറിച്ച് പ്രവർത്തനപരമായ ആർഎൻഎ നിർമ്മിക്കുന്ന ജീനുകളാണ് ഇവിടെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ.
ആർഎൻഎയെ സാധാരണയായി ഒരു “സന്ദേശവാഹകൻ” ആയി മാത്രം കരുതാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിന്റെ പങ്ക് അതിലുപരി വ്യാപകമാണ്. ജീനുകൾ എപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കണം, എപ്പോൾ നിർത്തണം എന്നത് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും കോശങ്ങളിൽ ജനിതക വിവരം എങ്ങനെ വായിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിലും ആർഎൻഎ നിർണായകമാണ്. ഈ പഠനത്തിൽ, RNU4ATACയും RNU6ATACയും എന്ന രണ്ട് ജീനുകളിലെ മാറ്റങ്ങൾ ശിശുക്കളിൽ പ്രമേഹം ഉണ്ടാക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി.
ജനനം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യ ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ പ്രകടമാകുന്ന അപൂർവ രോഗാവസ്ഥയാണ് നിയോനേറ്റൽ പ്രമേഹം. ഇത് ജീവിതശൈലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല, ജനിതക മാറ്റങ്ങളാൽ ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. എക്സിറ്ററിലെ ഒരു ആഗോള പദ്ധതിയിലൂടെ പരിശോധന നടത്തിയപ്പോൾ 19 കുട്ടികളിൽ ഈ രോഗാവസ്ഥ കണ്ടെത്തി.
ഈ കണ്ടെത്തലിന്റെ പ്രത്യേകത ജീനുകൾ മാത്രമല്ല, അവ പ്രവർത്തിക്കുന്ന രീതിയുമാണ്. ഈ മാറ്റങ്ങൾ നേരിട്ട് ഇൻസുലിൻ നിർമ്മിക്കുന്ന കോശങ്ങളെ ബാധിച്ചില്ല. പകരം, ഏകദേശം 800 ജീനുകളുടെ പ്രവർത്തനം ഇവ മാറ്റിമറിച്ചു. ഇവയിൽ പലതും പ്രതിരോധ വ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്. അതിന്റെ ഫലമായി ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനം സ്വന്തം ഇൻസുലിൻ നിർമ്മിക്കുന്ന കോശങ്ങളെ തന്നെ ആക്രമിച്ചു. ഇത് ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിൽ കാണുന്ന പ്രക്രിയയോടു സാമ്യമുള്ളതാണ്.
ഇത് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ഒരു വലിയ അവസരമാണ്. ഈ അപൂർവ കേസുകൾ പഠിക്കുന്നത് വഴി സാധാരണ ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിന്റെ വികസന രഹസ്യങ്ങൾ കൂടി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. പുതിയ ചികിത്സാ മാർഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും ഇത് സഹായിക്കും.
ഇത് പ്രമേഹത്തേക്കാൾ ഏറെ വ്യാപകമായ പ്രാധാന്യമുള്ള കണ്ടെത്തലാണ്. അപൂർവ രോഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു കണക്കാക്കുമ്പോൾ ഏകദേശം 17 പേരിൽ ഒരാൾക്ക് ഇത്തരം രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ പകുതിയോളം ആളുകൾക്ക് ശരിയായ രോഗനിർണയം ലഭിക്കുന്നില്ല. കുടുംബങ്ങൾ വർഷങ്ങളോളം ഉത്തരങ്ങൾ തേടി അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.
ഇവിടെ ഒരു നിർണായകമായ മാറ്റം ആവശ്യമുണ്ട്.
ഇപ്പോൾ പ്രചാരത്തിലുള്ള ജനിതക പരിശോധനകൾ പലപ്പോഴും കോഡിംഗ് ജീനുകളിലേക്ക് മാത്രം പരിമിതപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഡിഎൻഎയിലെ വലിയൊരു ഭാഗം പരിശോധിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു. ഈ പഠനത്തിൽ കണ്ടെത്തിയതുപോലെ, രോഗത്തിന്റെ കാരണം പലപ്പോഴും ആ ഭാഗങ്ങളിലായിരിക്കും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
ഇതിന് പരിഹാരമാണ് Whole Genome Sequencing.
ഡിഎൻഎയുടെ ചെറിയ ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം പരിശോധിക്കുന്നതിനുപകരം, മുഴുവൻ ജനിതക കോഡ് വായിക്കുന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യയാണ് ഇത്. ഈ പഠനത്തിൽ രോഗകാരണം കണ്ടെത്താൻ നിർണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചത് ഇതാണ്.
അതിനാൽ, വിശദീകരിക്കാനാകാത്ത ജനിതക രോഗങ്ങൾ സംശയിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ Whole Genome Sequencing ആദ്യഘട്ട പരിശോധനയായി മാറേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ഇത് രോഗനിർണയം വേഗത്തിലാക്കുകയും ശരിയായ ചികിത്സയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്യും.
ഉത്തരങ്ങൾ ഇതിനകം നമ്മുടെ ജീനോമിൽ തന്നെയുണ്ട്. ഇനി അവ മുഴുവൻ വായിക്കാൻ നമ്മൾ തയ്യാറാകേണ്ട സമയമാണ്.
University of Exeterയിലെ ഗവേഷകർ അന്താരാഷ്ട്ര സംഘത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന് ശിശുക്കളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക തരത്തിലുള്ള പ്രമേഹത്തിന് പുതിയ ജനിതക കാരണം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പഠനത്തിന് National Institute for Health and Care Research പിന്തുണ നൽകി. പ്രോട്ടീൻ നിർമ്മിക്കുന്ന ജീനുകളല്ല, മറിച്ച് പ്രവർത്തനപരമായ ആർഎൻഎ നിർമ്മിക്കുന്ന ജീനുകളാണ് ഇവിടെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ.
ആർഎൻഎയെ സാധാരണയായി ഒരു “സന്ദേശവാഹകൻ” ആയി മാത്രം കരുതാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിന്റെ പങ്ക് അതിലുപരി വ്യാപകമാണ്. ജീനുകൾ എപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കണം, എപ്പോൾ നിർത്തണം എന്നത് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും കോശങ്ങളിൽ ജനിതക വിവരം എങ്ങനെ വായിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിലും ആർഎൻഎ നിർണായകമാണ്. ഈ പഠനത്തിൽ, RNU4ATACയും RNU6ATACയും എന്ന രണ്ട് ജീനുകളിലെ മാറ്റങ്ങൾ ശിശുക്കളിൽ പ്രമേഹം ഉണ്ടാക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി.
ജനനം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യ ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ പ്രകടമാകുന്ന അപൂർവ രോഗാവസ്ഥയാണ് നിയോനേറ്റൽ പ്രമേഹം. ഇത് ജീവിതശൈലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല, ജനിതക മാറ്റങ്ങളാൽ ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. എക്സിറ്ററിലെ ഒരു ആഗോള പദ്ധതിയിലൂടെ പരിശോധന നടത്തിയപ്പോൾ 19 കുട്ടികളിൽ ഈ രോഗാവസ്ഥ കണ്ടെത്തി.
ഈ കണ്ടെത്തലിന്റെ പ്രത്യേകത ജീനുകൾ മാത്രമല്ല, അവ പ്രവർത്തിക്കുന്ന രീതിയുമാണ്. ഈ മാറ്റങ്ങൾ നേരിട്ട് ഇൻസുലിൻ നിർമ്മിക്കുന്ന കോശങ്ങളെ ബാധിച്ചില്ല. പകരം, ഏകദേശം 800 ജീനുകളുടെ പ്രവർത്തനം ഇവ മാറ്റിമറിച്ചു. ഇവയിൽ പലതും പ്രതിരോധ വ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്. അതിന്റെ ഫലമായി ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനം സ്വന്തം ഇൻസുലിൻ നിർമ്മിക്കുന്ന കോശങ്ങളെ തന്നെ ആക്രമിച്ചു. ഇത് ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിൽ കാണുന്ന പ്രക്രിയയോടു സാമ്യമുള്ളതാണ്.
ഇത് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ഒരു വലിയ അവസരമാണ്. ഈ അപൂർവ കേസുകൾ പഠിക്കുന്നത് വഴി സാധാരണ ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിന്റെ വികസന രഹസ്യങ്ങൾ കൂടി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. പുതിയ ചികിത്സാ മാർഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും ഇത് സഹായിക്കും.
ഇത് പ്രമേഹത്തേക്കാൾ ഏറെ വ്യാപകമായ പ്രാധാന്യമുള്ള കണ്ടെത്തലാണ്. അപൂർവ രോഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു കണക്കാക്കുമ്പോൾ ഏകദേശം 17 പേരിൽ ഒരാൾക്ക് ഇത്തരം രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ പകുതിയോളം ആളുകൾക്ക് ശരിയായ രോഗനിർണയം ലഭിക്കുന്നില്ല. കുടുംബങ്ങൾ വർഷങ്ങളോളം ഉത്തരങ്ങൾ തേടി അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.
ഇവിടെ ഒരു നിർണായകമായ മാറ്റം ആവശ്യമുണ്ട്.
ഇപ്പോൾ പ്രചാരത്തിലുള്ള ജനിതക പരിശോധനകൾ പലപ്പോഴും കോഡിംഗ് ജീനുകളിലേക്ക് മാത്രം പരിമിതപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഡിഎൻഎയിലെ വലിയൊരു ഭാഗം പരിശോധിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു. ഈ പഠനത്തിൽ കണ്ടെത്തിയതുപോലെ, രോഗത്തിന്റെ കാരണം പലപ്പോഴും ആ ഭാഗങ്ങളിലായിരിക്കും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
ഇതിന് പരിഹാരമാണ് Whole Genome Sequencing.
ഡിഎൻഎയുടെ ചെറിയ ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം പരിശോധിക്കുന്നതിനുപകരം, മുഴുവൻ ജനിതക കോഡ് വായിക്കുന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യയാണ് ഇത്. ഈ പഠനത്തിൽ രോഗകാരണം കണ്ടെത്താൻ നിർണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചത് ഇതാണ്.
അതിനാൽ, വിശദീകരിക്കാനാകാത്ത ജനിതക രോഗങ്ങൾ സംശയിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ Whole Genome Sequencing ആദ്യഘട്ട പരിശോധനയായി മാറേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ഇത് രോഗനിർണയം വേഗത്തിലാക്കുകയും ശരിയായ ചികിത്സയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്യും.
ഉത്തരങ്ങൾ ഇതിനകം നമ്മുടെ ജീനോമിൽ തന്നെയുണ്ട്. ഇനി അവ മുഴുവൻ വായിക്കാൻ നമ്മൾ തയ്യാറാകേണ്ട സമയമാണ്.
References
Johnson MB, Russ-Silsby J, Blair PA, Govier M, Bonfield G, Domingo-Vila C; EXE-T1D consortium; ATAC clinical consortium; Wakeling MN, Oram RA, Flanagan SE, Tree TIM, Patel KA, Hattersley AT, De Franco E. Bi-allelic variants in the non-protein-coding minor spliceosome components RNU6ATAC and RNU4ATAC cause syndromic monogenic autoimmune diabetes. Am J Hum Genet. 2026 Apr 2;113(4):877-887. doi: 10.1016/j.ajhg.2026.02.017. Epub 2026 Mar 20. PMID: 41864208; PMCID: PMC13087456.