കാൻസർ ചികിത്സയെ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന കണ്ടെത്തൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർ നടത്തി. കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാല, സാൻ ഡിയാഗോയിലെ ഗവേഷകർ “ക്രോമോത്രിപ്സിസ്” എന്ന അപകടകരമായ ജനിതക സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു എൻസൈം കണ്ടെത്തിയതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. ക്രോമോത്രിപ്സിസ് എന്നത് ഒരു ക്രോമോസോം പല ഭാഗങ്ങളായി തകർന്നു പിന്നീട് തെറ്റായി വീണ്ടും ചേരുന്ന ഒരു സംഭവമാണ്. ഇതിലൂടെ കാൻസർ കോശങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിൽ മാറി ചികിത്സയ്ക്കെതിരെ പ്രതിരോധശേഷി നേടുന്നു.
സാധാരണയായി കാൻസർ വികസിക്കുന്നത് പതുക്കെ ജനിതക മാറ്റങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർന്നാണ്. എന്നാൽ ക്രോമോത്രിപ്സിസ് ഒരൊറ്റ സംഭവത്തിൽ തന്നെ നൂറുകണക്കിന് ജനിതക മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാം. പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത് ഏകദേശം നാലിൽ ഒരു കാൻസറിൽ ഇത്തരം ക്രോമോസോം തകര്ച്ചകൾ ഉണ്ടാകുന്നു എന്നതാണ്. ചില കാൻസറുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അസ്ഥി കാൻസറിലും ചില മസ്തിഷ്ക കാൻസറുകളിലും, ഇത് വളരെ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നു.
ഈ പ്രക്രിയ എങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നു എന്നത് ഇതുവരെ വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു. പുതിയ പഠനം കാണിച്ചതനുസരിച്ച്, കോശവിഭജനത്തിനിടെ ചില ക്രോമോസോമുകൾ “മൈക്രോന്യൂക്ലിയസ്” എന്ന ദുർബല ഘടനകളിൽ കുടുങ്ങുന്നു. അവ പൊട്ടുമ്പോൾ, ഡി.എൻ.എ. സംരക്ഷണം നഷ്ടപ്പെടുകയും അത് തകർന്നുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ തകർച്ചയ്ക്ക് പ്രധാന കാരണം N4BP2 എന്ന എൻസൈമാണെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തി.
ഗവേഷകർ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ, ഈ എൻസൈം കുറച്ചപ്പോൾ ക്രോമോസോം തകര്ച്ചകൾ കുറയുന്നതായി കണ്ടു. മറുവശത്ത്, അതിന്റെ അളവ് കൂട്ടിയപ്പോൾ സാധാരണ കോശങ്ങളിലും ഗുരുതരമായ തകര്ച്ചകൾ ഉണ്ടായി. ഇതിലൂടെ N4BP2 ക്രോമോത്രിപ്സിസിന് നേരിട്ട് കാരണമാകുന്ന ഘടകമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു.
കൂടാതെ, ഈ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് “എക്സ്ട്രാക്രോമോസോമൽ ഡി.എൻ.എ.” (ecDNA) എന്ന വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഡി.എൻ.എ. കണങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നതായി കണ്ടെത്തി. ഇവയിൽ കാൻസർ വളർച്ചയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ജീനുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കും. അതിനാൽ കാൻസർ കൂടുതൽ ആക്രമണാത്മകമാകാനും ചികിത്സയ്ക്ക് പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാനും സാധ്യത വർധിക്കുന്നു.
ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, N4BP2 എൻസൈമിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പുതിയ മരുന്നുകൾ വികസിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, കാൻസറിന്റെ വേഗത്തിലുള്ള ജനിതക മാറ്റങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയും. ഇതിലൂടെ ചികിത്സയെ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമാക്കാനുള്ള പുതിയ മാർഗങ്ങൾ തുറക്കപ്പെടാം.
സംക്ഷേപമായി:
ഈ കണ്ടെത്തൽ കാൻസർ എങ്ങനെ വേഗത്തിൽ മാറുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നു. ഭാവിയിൽ കൂടുതൽ ലക്ഷ്യചികിത്സകൾ വികസിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായകരമാകുമെന്ന് ഗവേഷകർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.